تصویر اول

تحقق عدالت آموزشی و ارتقای کیفیت در نظام تعلیم و تربیت، به عنوان یک مطالبه ملی و یک ضرورت راهبردی، در کانون توجه اسناد بالادستی و برنامه‌های اجرایی کشور قرار دارد. این مهم در سند تحول بنیادین آموزش و پرورش به عنوان چهارچوب کلان، به وضوح مورد تأکید قرار گرفته است. از جمله: در اهداف عملیاتی 5، 14 و 16 فصل 7 سند که بطور صریح به مفهوم "عدالت آموزشی" و 15،17،18،19،20 و 22 که بطور صریح به مفهوم "کیفیت آموزشی "پرداخته می شود و در سایر اهداف در همه موارد تقریباً یک یا هر دو مفهوم مستتر است. این سیاست‌ها در سطح کلان‌تر، در قانون برنامه هفتم پیشرفت (توسعه )کشور نیز تجلی یافته و به صورت عملیاتی‌تر دنبال می‌شود. به طور مشخص: فصل 19 برنامه به ارتقای کیفی نظام آموزشی اشاره دارد و برای آن سنجه های عملکردی را تعریف نموده است (جدول 20 ماده 87 )؛ ماده 88 به ارتقای کیفیت نیروی انسانی اشاره دارد؛ ماده 89 به کیفیت و عدالت تربیتی می پردازد و ماده 90 بطور ویژه عدالت آموزشی را کانون توجه خویش قرار داده است. با این وجود، علیرغم تصریح این اهداف و راهکارها در اسناد بالا‌دستی، شکاف بین وضعیت موجود و مطلوب در عرصه‌های مختلف آموزشی مشهود است. تداوم برخی نابرابری‌های ساختاری و منطقه‌ای در دسترسی به منابع و امکانات آموزشی باکیفیت، چالشی است که پاسخی جامع، مبتنی بر پژوهش و مشارکت همه ذی‌نفعان را می‌طلبد. این فراخوان ملی با هدف ایجاد پلی میان سیاست‌های کلان (سند تحول، برنامه هفتم) و برنامه‌های اجرایی وزارت آموزش و پرورش، و با درک این ضرورت برگزار می‌شود. هدف آن گردآوری ظرفیت‌های علمی و تجربی کشور برای واکاوی چالش‌ها، تبادل یافته‌های پژوهشی و ارائه راهکارهای عملیاتی و نوآورانه در راستای تحقق عینی مواد و راهکارهای اشاره شده در اسناد ملی است تا گامی مؤثر در مسیر تحقق اهداف مشترک برداشته شود.

تصویر دوم

تصویر سوم

تصویر چهارم